Bu yapıt, Barthes ve Kristeva gibi yazarlarca üretilmiş en son köktenci yenilikler üzerinde yoğunlaşarak, dilin maddeci kuramının Saussure'ün gösterge kavrayışına dayalı olduğunu savunan yapısalcılığın ve göstergebilimin erken önvarsayımlarını betimler. Ayrıca bu önvarsayımların, Alrhusser'in Marksist ideoloji kuramını geliştirmesini izleyen yazılar ve Lacan'ın, Freud'u yeniden okuması eylemince mücadeleye nasıl çağrıldıklarını gösterir. Kitabın yazarları, bu düşünceleri gözönünde bulundurur ve onların dil kuramları ve sanatsal uygulam üzerindeki etkilerini bulgularlar.
Tüm karmaşıklıklarında anlaşılmıştır ki, yapısalcılık ve göstergebilimce katlanılan özeleştirinin geniş kapsamlı sonuçları bulunmaktadır. Yapıt - ortak sorunları temelinde, yani dil temelinde, iki disiplinin-psikoanaliz ve Marksizmin- toplumun ve onun konularının yeni bir anlayışını üretmiştir. Yazarlar, bu anlayışın (kavrayışın) dilin, ideolojinin ve tarihin eklemlemesini (söyleyişine) ilgilendirdiklerine inanırlar. O, öznenin özdeşliği ve göstergenin kavramlarıyla birlikte geleneksel Marksist ideoloji kuramının eleştirel bir biçimde yeniden incelenmesini üretmiştir. Böylece gerçekten öznenin maddeci kavranışı gelişmiş oldu: hem devrimci bir kuram hem de devrim kuramı olarak.
'Coward ve Ellis, içinde dil çalışmasının, ekinin, yeni bir biçimde anlaşılmasına yol açan kuramsal bir bağlam sunmaktadırlar. Onlar Saussure'ün ve Levi-Strauss'un dilbilim ve yapısalcılık kavramlarını araştırır ve göstergebilimin neden verimli, ancak dar dilbilim görüşünü düzeltmek ve genişletmek için gerekli olduğunu gösterirler. Sonuçta, onlar eytişimsel maddeciliğin Marksist kavramı ile Lacan'ın, göstergebilimsel kuramlar içine yerleştirildiğinde-bu günlerde gelişmekte olan- süreç içindeki öznenin kaçamaklı psikoanalitik kuramı arasındaki ilişkiyi açıklar. Bu yapıt, tüm lisansüstü programları olan kitaplıklar için zorunlu bir eserdir....yapıt yazınsal eleştirmenleri, felsefecileri, dilbilimcileri ve ruh dilbilimcileri yakından ilgilendirir.
Bu yapıt, Barthes ve Kristeva gibi yazarlarca üretilmiş en son köktenci yenilikler üzerinde yoğunlaşarak, dilin maddeci kuramının Saussure'ün gösterge kavrayışına dayalı olduğunu savunan yapısalcılığın ve göstergebilimin erken önvarsayımlarını betimler. Ayrıca bu önvarsayımların, Alrhusser'in Marksist ideoloji kuramını geliştirmesini izleyen yazılar ve Lacan'ın, Freud'u yeniden okuması eylemince mücadeleye nasıl çağrıldıklarını gösterir. Kitabın yazarları, bu düşünceleri gözönünde bulundurur ve onların dil kuramları ve sanatsal uygulam üzerindeki etkilerini bulgularlar.
Tüm karmaşıklıklarında anlaşılmıştır ki, yapısalcılık ve göstergebilimce katlanılan özeleştirinin geniş kapsamlı sonuçları bulunmaktadır. Yapıt - ortak sorunları temelinde, yani dil temelinde, iki disiplinin-psikoanaliz ve Marksizmin- toplumun ve onun konularının yeni bir anlayışını üretmiştir. Yazarlar, bu anlayışın (kavrayışın) dilin, ideolojinin ve tarihin eklemlemesini (söyleyişine) ilgilendirdiklerine inanırlar. O, öznenin özdeşliği ve göstergenin kavramlarıyla birlikte geleneksel Marksist ideoloji kuramının eleştirel bir biçimde yeniden incelenmesini üretmiştir. Böylece gerçekten öznenin maddeci kavranışı gelişmiş oldu: hem devrimci bir kuram hem de devrim kuramı olarak.
'Coward ve Ellis, içinde dil çalışmasının, ekinin, yeni bir biçimde anlaşılmasına yol açan kuramsal bir bağlam sunmaktadırlar. Onlar Saussure'ün ve Levi-Strauss'un dilbilim ve yapısalcılık kavramlarını araştırır ve göstergebilimin neden verimli, ancak dar dilbilim görüşünü düzeltmek ve genişletmek için gerekli olduğunu gösterirler. Sonuçta, onlar eytişimsel maddeciliğin Marksist kavramı ile Lacan'ın, göstergebilimsel kuramlar içine yerleştirildiğinde-bu günlerde gelişmekte olan- süreç içindeki öznenin kaçamaklı psikoanalitik kuramı arasındaki ilişkiyi açıklar. Bu yapıt, tüm lisansüstü programları olan kitaplıklar için zorunlu bir eserdir....yapıt yazınsal eleştirmenleri, felsefecileri, dilbilimcileri ve ruh dilbilimcileri yakından ilgilendirir.